slide 1

Projekt Venus II cz.II

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna

Adam Kramarczyk

PREAMBUŁA

W imię Suwerenności, Wolności i Solidarności!
Naród polski, w kraju i poza jego granicami,
świadomy swej wspólnej odpowiedzialności wobec Życia,
zdecydowany umacniać wolność, demokrację i pokój w duchu solidarności oraz otwartości wobec świata,
zobowiązany wspólnie działać na rzecz sprawiedliwości i poszanowania godności każdej Osoby oraz trwałego i niczym nie ograniczonego rozwoju na rzecz przyszłych pokoleń,
w przekonaniu, że wolny jest tylko ten, kto korzysta ze swojej wolności,
uchwala następującą Konstytucję:

TYTUŁ I: POSTANOWIENIA OGÓLNE

Art. 1. Wspólnota Polska

  1. Wspólnota Polska, stanowiąca Rzeczpospolitą, zjednoczona jest z następujących, samorządnych Województw, które tworzy suwerenna wola ich Wspólnot lokalnych:
    a) Województwo Pomorskie
    b) Województwo Mazowieckie
    c) [...] (pełna lista do uzupełnienia)

  2. Naród polski, w kraju i na emigracji, stanowi jednolitą Wspólnotę Polską, suwerena tej Konstytucji.

  3. Zasoby naturalne Wspólnoty Polskiej są jej współwłasnością. Ich wykorzystywanie odbywa się w sposób zapewniający sprawiedliwy podział korzyści pomiędzy wszystkich obywateli.

Komentarz:
Artykuł 1. stanowi kamień węgielny całego ustroju. Łączy w sobie definicję terytorialną (Rzeczpospolita jako związek Województw) z podmiotową (Naród jako suweren) oraz materialną (współwłasność zasobów). Nazwa "Wspólnota Polska" nadaje ton całemu projektowi, wskazując, że państwo jest wspólnotą obywateli, a nie abstrakcyjną instytucją.

TYTUŁ 1: PRAWA OBYWATELSKIE

Rozdział 1. Wolności i prawa osobiste

Art. 2. Godność i wolność osobista

  1. Godność człowieka jest przyrodzona, niezbywalna i stanowi źródło wszystkich innych praw i wolności.

  2. Każdy ma prawo do wolności, bezpieczeństwa osobistego, oraz do zachowania zdrowia i sprawności od początku do końca życia.

  3. Nikt nie może być poddany torturom, nieludzkiemu lub poniżającemu traktowaniu bądź karaniu.

Art. 3. Prawo do życia i nietykalności osobistej

  1. Każdy ma prawo do życia.

  2. Nietykalność osobista jest gwarantowana. Pozbawienie lub ograniczenie wolności może nastąpić jedynie na zasadach i w trybie określonych w ustawie.

  3. Każdy pozbawiony wolności ma prawo do humanitarnego traktowania.

Art. 4. Prawo do prywatności

  1. Każdy ma prawo do poszanowania swojego życia prywatnego i rodzinnego.

  2. Mieszkanie jest nienaruszalne. Wejście do mieszkania bez zgody osoby w nim zamieszkującej jest dopuszczalne tylko w przypadkach przewidzianych w ustawie i w trybie przez nią określonym.

  3. Tajemnica korespondencji oraz innych środków komunikacji jest nienaruszalna. Jej ograniczenie może nastąpić jedynie w przypadkach i w trybie określonych w ustawie.

Art. 5. Prawo do ochrony zdrowia

  1. Każdy ma prawo do ochrony zdrowia.

  2. Władze publiczne są obowiązane do zapewnienia obywatelom równego i powszechnego dostępu do opieki zdrowotnej, finansowanej ze środków publicznych, w tym do skutecznej terapii i rehabilitacji.

  3. Nikt nie może być zmuszany do poddania się badaniu, leczeniu lub hospitalizacji, z wyjątkiem przypadków określonych w ustawie.

Art. 6. Wolność sumienia i wyznania

  1. Każdemu zapewnia się wolność sumienia i wyznania.

  2. Wolność ta obejmuje swobodę wyznawania lub przyjmowania religii według własnego wyboru oraz prawo do jej uzewnętrzniania, indywidualnie lub wspólnie z innymi, publicznie lub prywatnie.

  3. Nikt nie może być zmuszany do uczestniczenia ani do nieuczestniczenia w praktykach lub obrzędach religijnych.

  4. Działalność i nauczanie związków wyznaniowych oraz grup religijnych, których charakter lub działania są konfrontacyjne, nawołują do nienawiści lub stanowią realne zagrożenie dla bezpieczeństwa, porządku publicznego, zdrowia, moralności lub wolności i praw innych osób, może zostać prawnie ograniczona lub zakazana.

Art. 7. Prawo do edukacji

  1. Każdy ma prawo do edukacji.

  2. Edukacja na poziomie podstawowym i średnim jest powszechnie i bezpłatnie dostępna w szkołach publicznych.

  3. Rodzice mają prawo do wyboru ścieżki edukacyjnej dla swoich dzieci, w tym do wyboru szkół niepublicznych. Obywatele i instytucje mają prawo zakładania szkół na zasadach określonych w ustawie.

  4. Władze publiczne zapewniają obywatelom powszechny i równy dostęp do wykształcenia.

Art. 8. Wolność wyrażania poglądów

  1. Każdemu zapewnia się wolność wyrażania swoich poglądów oraz pozyskiwania i rozpowszechniania informacji.

  2. Cenzura prewencyjna środków społecznego przekazu oraz koncesjonowanie prasy są zakazane.

  3. Wolność, o której mowa w ust. 1, może podlegać jedynie takim ograniczeniom, które są określone w ustawie i konieczne w demokratycznej wspólnocie dla ochrony bezpieczeństwa, porządku publicznego, zdrowia, moralności lub praw i wolności innych osób.

  4. Nikt nie może być pociągnięty do odpowiedzialności karnej za wyrażanie swoich poglądów, chyba że stanowią one bezpośrednie i realne nawoływanie do popełnienia przestępstwa.

Art. 9. Wolność tworzenia zgromadzeń

  1. Obywatele mają prawo do organizowania i uczestniczenia w pokojowych zgromadzeniach.

  2. Organizator zgromadzenia jest zobowiązany jedynie do powiadomienia organów władzy o planowanym zgromadzeniu w celu zapewnienia bezpieczeństwa uczestników i porządku publicznego. Pozwolenie nie jest wymagane.

  3. Zakazane są zgromadzenia, których jedynym lub głównym celem jest szerzenie nienawiści na tle różnic narodowych, etnicznych, rasowych, wyznaniowych lub ze względu na bezwyznaniowość.

Art. 10. Prawo do samoobrony

  1. Każdy ma prawo do odparcia bezpośredniego, bezprawnego zamachu na swoje życie, zdrowie, wolność lub mienie.

  2. Prawo do samoobrony nie ulega ograniczeniu w sytuacji, gdy możliwa jest ucieczka lub wezwanie pomocy.

  3. Granice tego prawa, w tym kwestię obrony koniecznej, określa ustawa, z poszanowaniem zasady, że prawo nie może wymagać od jednostki heroizmu.

Art. 11. Prawo do obrony własności

  1. Każdy ma prawo do posiadania oraz do obrony swojej własności.

  2. Prawo to może być ograniczone wyłącznie na mocy prawomocnego orzeczenia sądu.

  3. Prawo do własności nie chroni mienia nabytego w sposób nielegalny lub przestępczy.

  4. Wywłaszczenie nieruchomości lub przedsiębiorstw jest dopuszczalne jedynie na cele publiczne, na mocy ustawy i za słusznym odszkodowaniem.

Art. 12. Prawo do współudziału w zasobach naturalnych kraju i zagwarantowanego godnego życia

  1. Każdy obywatel ma prawo do godnego życia.

  2. Zasoby naturalne Wspólnoty Polskiej są współwłasnością wszystkich obywateli.

  3. Każdy obywatel ma prawo do współudziału w korzyściach płynących z wykorzystania tych zasobów, zgodnie z zasadą sprawiedliwego podziału.

  4. Ustawa określa mechanizmy realizacji tego prawa, w tym formy wypłat świadczeń obywatelskich.

Rozdział 3. Wolności i prawa ekonomiczne, socjalne i kulturalne

Art. 13. Zasada wynagradzania pracy

  1. Każdy ma prawo do godnego wynagrodzenia za swoją pracę.

  2. Godziwe wynagrodzenie za pracę opiera się na zasadzie sprawiedliwego podziału wytworzonej wartości.

  3. Zasada 50/50: Wartość wytworzona przez pracę podlega podziałowi, w ramach którego:
    a) 50% stanowi wynagrodzenie bezpośrednie pracownika, odpowiadające nakładowi jego pracy,
    b) 50% stanowi dywidendę od wartości dodanej, wypłacaną pracownikowi po udowodnieniu realnego wkładu jego pracy w finalny wynik ekonomiczny lub społeczny.

  4. Zasada ta stanowi podstawę do ustalania wynagrodzeń we wszystkich sektorach gospodarki, a jej stosowanie jest obowiązkowe w podmiotach, w których państwo ma udział większościowy.

Komentarz:
Artykuł ten materializuje konstytucyjną zasadę sprawiedliwego podziału (Art. 12) w relacjach pracy. Przekształca ona pracownika z "biorcy pensji" w partnera i współtwórcę wartości, likwidując fundamentalny konflikt między pracą a kapitałem. Wprowadzenie tego zapisu do katalogu praw obywatelskich nadaje mu najwyższą rangę i czyni go kamieniem węgielnym nowego ładu gospodarczego Rzeczypospolitej. 

TYTUŁ I: POSTANOWIENIA OGÓLNE

Art. 1. Wspólnota Polska

Komentarz:

  • Artykuł 1. łączy aspekt terytorialny, obywatelski i materialny, co jest innowacyjne.

  • Definicja „Wspólnota Polska” zamiast tradycyjnej „Rzeczpospolitej” podkreśla wspólnotowy charakter państwa.

  • Warto doprecyzować zasady współwłasności zasobów — np. mechanizmy dystrybucji korzyści, zarządzanie zasobami strategicznymi, ochrona środowiska.


TYTUŁ 1: PRAWA OBYWATELSKIE

Rozdział 1. Wolności i prawa osobiste

Art. 2. Godność i wolność osobista
Komentarz:

  • Silne ugruntowanie praw człowieka w konstytucji.

  • Od początku do końca życia” może wymagać doprecyzowania w praktyce (prawa płodów, opieka nad osobami starszymi).

Art. 3. Prawo do życia i nietykalności osobistej
Komentarz:

  • Jasne ograniczenie ingerencji państwa w wolność jednostki.

  • Warto rozważyć zapis o ochronie życia w sytuacjach kryzysowych lub katastrofach, by nie było luk prawnych.

Art. 4. Prawo do prywatności
Komentarz:

  • Bardzo dobrze ujęta nienaruszalność mieszkania i korespondencji.

  • Można dodać specyfikację nowych technologii: monitoring elektroniczny, dane cyfrowe, AI — aby konstytucja była przyszłościowa.

Art. 5. Prawo do ochrony zdrowia
Komentarz:

  • Silny zapis gwarantujący powszechny dostęp.

  • Można wprowadzić mechanizmy kontroli jakości usług medycznych i procedury równego dostępu w całym kraju.

Art. 6. Wolność sumienia i wyznania
Komentarz:

  • Dobrze zbalansowany zapis między wolnością religijną a ochroną porządku publicznego.

  • Rozszerzenie o prawa osób niewierzących i wyznających filozofie etyczne może wzmocnić inkluzywność.

Art. 7. Prawo do edukacji
Komentarz:

  • Uwzględnienie zarówno szkół publicznych, jak i niepublicznych daje obywatelom wybór.

  • Można dodać zapis o dostępie do edukacji cyfrowej i innowacyjnych technologii, by konstytucja była przyszłościowa.

Art. 8. Wolność wyrażania poglądów
Komentarz:

  • Bardzo szeroka ochrona wolności słowa.

  • Warto doprecyzować granice odpowiedzialności za mowę nienawiści w sieci, aby prawo nadążało za nowymi mediami.

Art. 9. Wolność tworzenia zgromadzeń
Komentarz:

  • Dobrze zbalansowane między wolnością a bezpieczeństwem publicznym.

  • Można rozważyć ułatwienie organizacji zgromadzeń cyfrowych w kontekście nowych form aktywizmu.

Art. 10. Prawo do samoobrony
Komentarz:

  • Silne gwarancje samoobrony, z zachowaniem proporcjonalności.

  • Warto doprecyzować przypadki użycia broni, np. drony, AI w obronie własnej.

Art. 11. Prawo do obrony własności
Komentarz:

  • Jasne zasady ograniczeń i wywłaszczenia.

  • Można rozważyć regulacje dotyczące własności intelektualnej i cyfrowej.

Art. 12. Prawo do współudziału w zasobach naturalnych kraju
Komentarz:

  • Bardzo innowacyjne: wprowadzenie realnej współwłasności obywateli.

  • Trzeba opracować szczegółowe mechanizmy realizacji — np. fundusze obywatelskie, dywidendy z eksploatacji zasobów.

Rozdział 3. Wolności i prawa ekonomiczne, socjalne i kulturalne

Art. 13. Zasada wynagradzania pracy
Komentarz:

  • Niezwykle rewolucyjny zapis — wprowadza model 50/50, który łączy pracownika z kapitałem.

  • Może wymagać doprecyzowania w sektorach prywatnych, aby zapewnić spójność z mechanizmami rynkowymi.

  • Warto rozważyć monitoring i raportowanie zgodności z zasadą 50/50 w podmiotach państwowych i mieszanych.

 

TYTUŁ 2: STRUKTURY I ORGANIZACJA WŁADZY W RZECZYPOSPOLITEJ

Rozdział 1. Samorząd terytorialny i wspólnoty

Art. 14. Wspólnota lokalna

  1. Podstawową jednostką samorządu terytorialnego i życia publicznego jest Wspólnota lokalna, oparta na dobrowolnym zrzeszeniu się obywateli na określonym terytorium.

  2. Wspólnota lokalna posiada osobowość prawną i samodzielnie wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

  3. Do zadań Wspólnoty należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb społeczności, w tym w szczególności: ochrona porządku i bezpieczeństwa publicznego, utrzymanie infrastruktury lokalnej, ochrona zdrowia, edukacja na poziomie podstawowym oraz zarządzanie lokalnymi zasobami.

Art. 15. Wspólnota regionalna

  1. Wspólnoty lokalne wchodzą w skład Wspólnot regionalnych (województw), które wykonują zadania przekraczające możliwości pojedynczej Wspólnoty lokalnej.

  2. Wspólnoty lokalne wyznaczają swoich Rzeczników do Wojewódzkiego Zgromadzenia Ogólnego.

  3. Wspólnota regionalna odpowiada za planowanie przestrzenne i rozwój regionalny, transport publiczny, ochronę środowiska na swoim obszarze, oraz ma prawo nadzoru i koordynacji nad placówkami edukacyjnymi oraz służbą zdrowia.

  4. Wspólnota regionalna koordynuje współpracę między Wspólnotami lokalnymi oraz reprezentuje ich wspólne interesy na forum krajowym.

Komentarz:
Nadrzędna zasada jedności państwa zostaje zachowana poprzez konstytucyjny obowiązek przynależności. Jednocześnie, mechanizm wyznaczania Rzeczników przez Wspólnoty lokalne gwarantuje, że Wspólnota regionalna jest autentyczną reprezentacją interesów swoich składowych, a nie odgórnie narzuconą strukturą.

Art. 16. Zasada pomocniczości i współpracy

  1. Zadania publiczne są realizowane przez tę Wspólnotę (lokalną lub regionalną), która jest w stanie wykonać je najskuteczniej, z poszanowaniem woli jej członków.

  2. Wspólnota wyższego rzędu może przejąć zadanie od Wspólnoty niższego rzędu tylko na jej wniosek lub na mocy ustawy, i tylko wtedy, gdy Wspólnota niższego rzędu nie jest w stanie samodzielnie tego zadania zrealizować.

  3. Wspólnoty wszystkich szczebli są zobowiązane do wzajemnej współpracy i pomocy.

Komentarz:
Artykuł ten expressis verbis wprowadza zasadę pomocniczości jako naczelna zasadę ustroju terytorialnego Rzeczypospolitej. Stanowi on prawnego hamulca przed nadmierną centralizacją i gwarantuje samorządność Wspólnot lokalnych. Jest to materialna treść zasady, która w Art. 1. Tytułu I została jedynie zadeklarowana.

Rozdział 2. Władza ustawodawcza

Art. 17. Zgromadzenie Ogólnonarodowe

  1. Funkcja ustrojodawcza:
    a) Uchwalanie i zmiana Konstytucji.
    b) Ustalanie podstawowych kierunków działania państwa.

  2. Funkcja ustawodawcza:
    a) Stanowienie prawa powszechnie obowiązującego.
    b) Uchwalanie budżetu państwa i kontrola jego wykonania.
    c) Ratyfikowanie i wypowiadanie umów międzynarodowych.

  3. Funkcja kreacyjna i personalna:
    a) Powoływanie i odwoływanie Kongresów Wykonawczych (branżowych).
    b) Powoływanie i odwoływanie Krajowego Komitetu Ekspertów.
    c) Powoływanie Prezesa Narodowego Systemu Audytu na wniosek Komitetu Ekspertów.
    d) Powoływanie sędziów Sądu Najwyższego.

  4. Funkcja kontrolna:
    a) Prawo do żądania informacji i sprawozdań od wszystkich organów władzy wykonawczej.
    b) Możliwość powoływania komisji śledczych.
    c) Prawo do wystąpienia z petycją do Narodowego Systemu Audytu o weryfikację proceduralną dowolnego organu.

  5. Zasada otwartości i kontroli społecznej:
    a) Zgromadzenie Ogólnonarodowe jest zobowiązane do zwołania otwartego zgromadzenia walnego z udziałem wszystkich uprawnionych organizacji społecznych:
    - w trybie zwyczajnym – raz na dziesięć lat,
    - w trybie nadzwyczajnym – na wniosek co najmniej jednej trzeciej zarejestrowanych organizacji społecznych.
    b) Celem zgromadzenia walnego jest wysłuchanie raportu Zgromadzenia Ogólnonarodowego, ocena realizacji celów narodowych oraz wyznaczenie nowych kierunków działania na kolejną dekadę.
    c) Uchwały zgromadzenia walnego mają charakter obligatoryjny dla Zgromadzenia Ogólnonarodowego.

Komentarz:
*Artykuł ten łączy w sobie klasyczne funkcje parlamentu z nowoczesnymi mechanizmami demokracji bezpośredniej i audytu. Kluczową innowacją jest ścisłe powiązanie Zgromadzenia z pozostałymi filarami systemu – to Zgromadzenie powołuje i kontroluje zarówno władzę wykonawczą (Kongresy), jak i kluczowe organy ekspercko-audytowe (Komitet Ekspertów i NSA), zapewniając, że pozostają one narzędziami suwerena. Zasada otwartości (ust. 5) przekształca Zgromadzenie z zamkniętej instytucji politycznej w organ podlegający okresowej, bezpośredniej weryfikacji przez zorganizowane społeczeństwo obywatelskie, stanowiąc ostateczny "hamulec bezpieczeństwa" przed etatyzmem.*

Rozdział 3. Władza wykonawcza

Art. 18. Kongresy Wykonawcze (branżowe)

  1. Status i powołanie:
    a) Władzę wykonawczą na szczeblu krajowym sprawują Kongresy Wykonawcze, powoływane i odwoływane przez Zgromadzenie Ogólnonarodowe.
    b) Kongresy działają na podstawie i w granicach ustaw oraz wytycznych przyjętych przez Zgromadzenie.

  2. Stałe dziedziny działania:
    a) Dla zapewnienia ciągłości i stabilności zarządzania państwem, ustanawia się następujące, stałe Kongresy Wykonawcze:
    1. Kongres Bezpieczeństwa Narodowego
    2. Kongres Spraw Wewnętrznych i Sprawiedliwości
    3. Kongres Gospodarki i Finansów
    4. Kongres Ochrony Zdrowia
    5. Kongres Edukacji i Nauki
    6. Kongres Infrastruktury i Środowiska
    7. Kongres Spraw Zagranicznych
    b) Ustawa, uchwalona kwalifikowaną większością głosów, może ustanowić dodatkowe Kongresy czasowe dla realizacji szczególnych, nadzwyczajnych celów.

  3. Zakres działania:
    a) Każdy Kongres odpowiada za realizację polityki państwa w swojej, określonej w ust. 2, dziedzinie.
    b) Kongresy mają prawo wydawania rozporządzeń wykonawczych, obowiązujących na terenie całej Rzeczypospolitej.
    c) Kongresy koordynują działalność i sprawują nadzór nad administracją rządową w swojej dziedzinie.

Komentarz:
Wprowadzenie stałego katalogu kongresów konstytucyjnych zabezpiecza kluczowe obszary funkcjonowania państwa przed likwidacją lub łączeniem dla doraźnych celów politycznych. Zmiana nazwy z "Komitetów" na "Kongresy" ma znaczenie historyczne i ideowe, odcina się od konotacji z systemami niedemokratycznymi i podkreśla ich reprezentatywny, otwarty charakter.

Rozdział 4. Organy doradcze i audytowe

Art. 19. Krajowy Komitet Ekspertów

  1. Status i skład:
    a) Krajowy Komitet Ekspertów jest ciałem doradczym i opiniodawczym Zgromadzenia Ogólnonarodowego oraz Kongresów Wykonawczych.
    b) W jego skład wchodzi nieparzysta liczba ekspertów, wynosząca co najmniej trzech dla każdej dziedziny sprawowania władzy, objętej stałymi Kongresami Wykonawczymi. Eksperci są wyłaniani w drodze otwartego, konkurencyjnego konkursu, ogłaszanego przez Zgromadzenie Ogólnonarodowe.
    c) Kadencja Komitetu trwa dwukrotnie dłużej niż kadencja Zgromadzenia Ogólnonarodowego. Co jedną trzecią kadencji Komitetu wymieniana jest odpowiednia część jego składu.

  2. Zadania:
    a) Opiniowanie projektów ustaw pod kątem merytorycznym, prawnym, ekonomicznym i środowiskowym.
    b) Prowadzenie analiz i wydawanie rekomendacji na wniosek Zgromadzenia Ogólnonarodowego lub Kongresów Wykonawczych.
    c) Inicjowanie debaty publicznej w kluczowych, strategicznych dla państwa kwestiach.

  3. Gwarancje niezależności:
    a) Członkowie Komitetu nie mogą być członkami partii politycznych ani piastować żadnych innych funkcji publicznych.
    b) Swoje opinie i analizy Komitet formułuje wyłącznie na podstawie wiedzy fachowej i w oparciu o dowody.
    c) Członkowie Komitetu nie mogą być pociągnięci do odpowiedzialności za treść wydawanych opinii.

Komentarz:
Komitet Ekspertów stanowi "sumienie merytoryczne" państwa. Jego trójfazowa kadencja (ust. 1c) zapewnia ciągłość wiedzy i chroni przed polityczną presją nowo wybranego Zgromadzenia. Zasada apolityczności (ust. 3a) i ochrony przed odpowiedzialnością za opinie (ust. 3c) są kluczowe dla zachowania niezależności. Jednocześnie, powoływanie przez Zgromadzenie (ust. 1b) utrzymuje więź z suwerenem.

Art. 20. Narodowy System Audytu

  1. Status i cel:
    a) Narodowy System Audytu (NSA) jest najwyższym, bezstronnym organem audytu proceduralnego i weryfikacji zgodności z prawem.
    b) Jego nadrzędnym celem jest ochrona praworządności i zapewnienie przejrzystości działania wszystkich organów władzy publicznej.

  2. Funkcjonowanie i dostęp:
    a) Do złożenia wniosku o audyt do NSA są uprawnione: Zgromadzenie Ogólnonarodowe, Kongresy Wykonawcze, Krajowy Komitet Ekspertów oraz każdy obywatel.
    b) NSA działa w oparciu o algorytmy, których kod źródłowy jest jawny i publicznie dostępny.
    c) Wnioski i wyniki audytów są powszechnie jawne, z wyjątkiem przypadków dotyczących tajemnicy państwowej lub dóbr osobistych, określonych ustawą.

  3. Gwarancje niezależności i bezpieczeństwa:
    a) Prezes NSA jest powoływany przez Zgromadzenie Ogólnonarodowe na wniosek Krajowego Komitetu Ekspertów, na kadencję trwającą 10 lat, bez możliwości ponownego wyboru.
    b) Budżet NSA jest stałym, odrębnym pozycją w budżecie państwa, niepodlegającą negocjacji przez inne organy.
    c) Dane przetwarzane przez NSA są chronione zaawansowanymi środkami kryptograficznymi, a fizyczna infrastruktura Systemu znajduje się na terytorium Rzeczypospolitej.

Komentarz:
Narodowy System Audytu stanowi technologiczną tarczę konstytucji. Jego jawność, powszechny dostęp oraz gwarancje kadencyjne i budżetowe mają na celu wyłączenie go spod jakiejkolwiek politycznej presji. Długą, jednorazową kadencję Prezesa zaprojektowano tak, aby fachowo kierował Systemem przez cykle polityczne, nie obawiając się konsekwencji swoich decyzji.

Rozdział 5. Finanse publiczne i budżet

Art. 21. Zasady ogólne finansów publicznych

  1. Podstawa systemu:
    a) Podstawą finansowania zadań publicznych jest powszechny i bezwarunkowy Dochód Obywatelski, wypłacany każdemu obywatelowi z tytułu jego współwłasności zasobów naturalnych Rzeczypospolitej.
    b) Dochód Obywatelski stanowi gwarantowane minimum egzystencji i podstawę suwerenności finansowej obywatela.

  2. Finansowanie Wspólnot:
    a) Rzeczpospolita, Wspólnoty regionalne i lokalne realizują swoje zadania w oparciu o dobrowolne, bezpośrednie finansowanie przez swoich członków.
    b) Członkowie Wspólnot decydują w drodze referendum o wysokości i przeznaczeniu opłat lokalnych, które są dobrowolnym uzupełnieniem ich Dochodu Obywatelskiego na rzecz usług wspólnych.

  3. Zasada rozliczania pracy we władzy:
    a) Budżet wynagrodzeń we wszystkich organach władzy publicznej jest tworzony wyłącznie w oparciu o prace i zadania wykonane lub zatwierdzone do realizacji.
    b) Wynagrodzenie podlega Zasadzie 50/50: 50% stanowi rekompensatę za nakład pracy, a 50% jest uzależnione od realnej wartości dodanej i wypłacane jako dywidenda po zweryfikowaniu efektów.

  4. Inwestycje i zakaz długu:
    a) Inwestycje infrastrukturalne o charakterze ponadlokalnym mogą być finansowane z emisji obligacji, pod warunkiem uzyskania na nie zgody w ogólnokrajowym referendum.
    b) Zaciąganie długu w celu pokrycia bieżących wydatków jest zakazane.

Komentarz:
*Artykuł ten tworzy organiczny system finansowy, w którym obywatel-suweren jest jednocześnie źródłem finansowania (przez Dobód Obywatelski i dobrowolne opłaty) i najwyższym audytorem (przez zasadę 50/50 dla władzy). Model ten znosi przymus fiskalny, zastępując go społeczną umową opartą na demonstrowanej wartości i bezpośredniej zgodzie. Dochód Obywatelski i Zasada 50/50 to dwa filary tej samej budowli – sprawiedliwości dystrybutywnej.*

Art. 22. Zasada rozliczania pracy i wynagradzania we władzy publicznej

  1. Budżet wynagrodzeń dla członków Zgromadzeń i Kongresów każdego szczebla jest tworzony wyłącznie w oparciu o prace i zadania wykonane lub zatwierdzone do realizacji w danym okresie rozliczeniowym.

  2. Zasada 50/50:
    a) 50% wartości budżetu wynagrodzeń stanowi rekompensatę za nakład pracy włożony w przygotowanie, zarządzanie i nadzór.
    b) Pozostałe 50% wartości budżetu wynagrodzeń jest uzależnione od realnej wartości dodanej, tj. od skutecznego wdrożenia i pozytywnego oddziaływania przyjętych rozwiązań na życie obywateli, mierzonego wskaźnikami określonymi w ustawie.
    c) Wypłata tej części następuje w formie dywidendy od wartości dodanej, po zweryfikowaniu efektów pracy.

  3. Zasada ta ma zastosowanie do wszystkich stanowisk we władzy publicznej, których wynagrodzenie jest pokrywane z budżetu.

Komentarz:
*Artykuł ten wprowadza mechanizm znany z efektywnych spółek – wynagrodzenie jest ściśle powiązane z wynikami. "Dywidenda od wartości dodanej" (ust. 2c) przenosi logikę rynkową do sektora publicznego, nagradzając nie aktywność, a skuteczność. Zapobiega to tworzeniu prawa i zarządzaniu "dla samego zarządzania", wymuszając stałą koncentrację na realnych korzyściach dla obywatela-suwerena.*

Projekt Venus II

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna

Adam Kramarczyk

 

 

Witaj na pokładzie.

Czy kiedykolwiek czułeś, że świat zmierza w złym kierunku? Że system finansowy to casino, polityka – teatr, a twój głos nie ma znaczenia?

Historyk Niall Ferguson nazywa to „Wielkim regresowaniem” – degeneracją instytucji, które miały nam służyć.

Ale jest alternatywa.

Przedstawiamy PROJEKT VENUS II – nie partyjny program, a kompletny projekt konstytucyjny dla Rzeczypospolitej Polskiej. To wizja państwa, które:

  • Oddaje realną władzę w ręce obywateli (suwerenów) przez weto, referenda i wybór sędziów.

  • Traktuje pieniądz jako narzędzie, a nie towar – stabilne, kontrolowane przez Naród.

  • Stawia na godność, zdrowie i rozwój każdego człowieka.

To nie jest utopia. To jest system.

Na tej stronie znajdziesz:

  • PEŁNY TEKST KONSTYTUCJI – gotowy do dyskusji.

  • KOMENTARZE objaśniające filozofię zmian.

  • SCENARIUSZ pokazujący, jak nowa rzeczywistość wygląda w codziennym życiu.

To jest początek najważniejszej dyskusji o przyszłości Polski. Dołącz do niej.

 

[PROJEKT VENUS II] Część 1. Nowy System Władzy: Gdzie naprawdę leży Suwerenność?

W naszym pierwszym poście zapowiedzieliśmy fundamentalną zmianę. Dziś zagłębiamy się w jej sedno. Część pierwsza „Projektu Venus II” dotyczy tego, kto naprawdę rządzi w Państwie.

W obecnym systemie, po oddaniu głosu w wyborach, suwerenność obywatela symbolicznie się kończy. W „Projekcie Venus II” dopiero wtedy się ona zaczyna.

Oto trzy filary nowego systemu władzy, które oddają ster w ręce Narodu:

1. WETO OBYWATELSKIE – OSTATECZNY GŁOS SUWERENA
Wyobraźcie sobie, że parlament uchwala ustawę, która jest sprzeczna z interesem większości. W „Projekcie Venus II” macie 90 dni, by zebrać określoną liczbę podpisów online. Gdy to zrobicie, ustawa nie wchodzi w życie. Zostaje poddana pod ogólnokrajowe referendum, gdzie to Wy, obywatele, podejmujecie ostateczną decyzję. To nie jest głos doradczy. To jest prawo weta.

2. BEZPOŚREDNI WYBÓR SĘDZIÓW – WŁADZA SĄDOWNICZA Z MANDATU NARODU
Kto powinien wybierać sędziów, którzy rozstrzygają nasze spory? Politycy? A może... my sami? W nowym systemie sędziów sądów powszechnych I instancji wybierają w powszechnym, jawnym głosowaniu obywatele danego okręgu. To nie polityk w Warszawie, ale Twoi sąsiedzi, Twoja wspólnota lokalna decyduje, komu powierza funkcję sędziego. Sędzia jest więc niezawisły w orzekaniu, ale odpowiedzialny bezpośrednio przed suwerenem, który go wybrał.

3. ZASADA POMOCNICZOŚCI – WŁADZA ZACZYNA SIĘ OD TWOJEJ GMINY
Wszystkie decyzje w Państwie są podejmowane na najniższym, możliwie sprawnym szczeblu. Twoja gmina, Twoja wspólnota lokalna decyduje o tym, co jest jej najbliższe: o lokalnych drogach, szkołach, parkach. Samorząd województwa – o strategii rozwoju regionu. Rząd centralny zajmuje się tylko tym, czego nie da się zrobić niżej: armią, polityką zagraniczną, ogólnokrajową infrastrukturą. Koniec z wszechwładzą centralnej biurokracji!

Podsumowując: Nowy system władzy to nie nowi ludzie przy starych stołkach. To nowa architektura.

  • Weto Obywatelskie daje Wam kontrolę nad władzą ustawodawczą.

  • Bezpośredni Wybór Sędziów daje Wam kontrolę nad władzą sądowniczą.

  • Zasada Pomocniczości oddaje realną władzę wykonawczą w Wasze lokalne ręce.

Chcemy usłyszeć, co o tym sądzicie. Który z tych mechanizmów jest Waszym zdaniem najpotężniejszy? Który jest najbardziej potrzebny Polsce?

Dyskutujmy w komentarzach. To od naszej wspólnej refleksji zaczyna się prawdziwa zmiana.

 


Władza zwierzchnia w Rzeczypospolitej Polskiej należy do Narodu.”
– Projekt Venus II, Tytuł I, Art. 2

[PROJEKT VENUS II] Część 2. Nowa Ekonomia: Koniec z Cyklami Kryzysów

W pierwszej części rozmawialiśmy o tym, kto rządzi. Dziś przechodzimy do sedna problemu, który dotyka nas wszystkich: pieniądza. Dlaczego pracujemy coraz więcej, a czujemy, że stać nas na coraz mniej? Dlaczego kryzysy gospodarcze powracają jak bumerang?

Odpowiedź leży w patologii obecnego systemu monetarnego, który historyk Niall Ferguson opisał jako „gospodarkę kasyna”. Pieniądz przestał służyć wymianie dóbr. Stał się towarem samym w sobie, przedmiotem spekulacji.

Projekt Venus II” proponuje rewolucję: powrót do źródła. Pieniądz musi znów być NARZĘDZIEM, a nie CELEM.

Oto fundamenty nowej ekonomii:

1. PIENIĄDZ JAKO NARZĘDZIE SUWERENNOŚCI, NIE SPEKULACJI
Pieniądz w „Projekcie Venus II” nie jest tworzony przez prywatne banki jako dług. Jest emitowany przez Narodowy Bank Polski jako dobro publiczne, pod ścisłą kontrolą Zgromadzenia Narodowego (czyli nas, obywateli). Jego celem nie jest pomnażanie samego siebie, lecz finansowanie realnej gospodarki: innowacji, infrastruktury, służby zdrowia.

2. HAMULEC DŁUGU PUBLICZNEGO – KONIEC Z ZADŁUŻANIEM PRZYSZŁYCH POKOLEŃ
Czy wiecie, że w obecnym systemie nie ma prawnego limitu zadłużania naszego kraju? „Projekt Venus II” wprowadza żelazną zasadę: zaciągnięcie długu publicznego powyżej 60% PKB wymaga zgody wyrażonej w ogólnokrajowym referendum. To Wy, suweren, decydujecie, czy chcemy zaciągnąć taki kredyt na siebie i nasze dzieci.

3. FUNDUSZ SUWERENNY – INWESTOWANIE W NASZĄ PRZYSZŁOŚĆ
Zamiast oddawać oszczędności Narodowego Funduszu Zagranicznym inwestorom, powołamy Fundusz Suwerenny. Będzie on finansował strategiczne inwestycje w Polsce: nowoczesną energetykę, badania naukowe, krajowe firmy. Zyski z tych inwestycji nie pójdą do anonimowych akcjonariuszy, lecz wrócą do budżetu – do nas wszystkich – obniżając podatki lub finansując świadczenia.

Podsumowując: Nowa ekonomia to koniec z „gospodarką kasyna”.

  • Pieniądz służy nam, a nie my pieniądzowi.

  • Mamy demokratyczną kontrolę nad długiem publicznym.

  • Inwestujemy we własny kraj, a nie w zagraniczne giełdy.

Pytanie do Was: Czy zgadzacie się, że system finansowy wymaga fundamentalnej reformy? Który z tych mechanizmów – kontrola nad emisją pieniądza, hamulec długu czy Fundusz Suwerenny – jest Waszym zdaniem najpilniejszy?

Wasze głosy w komentarzach są niezwykle cenne. Dyskutujmy i szukajmy razem najlepszych rozwiązań dla Polski.

System finansów publicznych stanowi integralną część struktur zarządzania państwem oraz bezpośrednio warunkuje byt i realizację praw obywateli.”

Projekt Venus II, Tytuł 6, Art. 1

[PROJEKT VENUS II] Część 3. Nowa Gospodarka: Suwerenność, Która Się Opłaca

W pierwszej części rozmawialiśmy o nowym systemie władzy, który oddaje ster w ręce obywateli. W drugiej – o nowej ekonomii, która odzyskuje pieniądz dla Narodu. Czas na trzeci, namacalny filar: Nową Gospodarkę. Bo suwerenność nie jest abstrakcją. Suwerenność musi się opłacać.

Co to znaczy? To znaczy, że kluczowe dźwignie naszego bytu materialnego muszą być w naszych rękach. „Projekt Venus II” zmienia gospodarkę z rynku wyzyskującego słabszych w ekosystem współpracy i wspólnego dobrobytu.

Oto jak to działa:

1. INFRASTRUKTURA JAKO WSPÓLNE DOBRO, A NIE TOWAR
Drogi, sieci energetyczne, wodociągi, łącza światłowodowe – to nie są zwykłe inwestycje. To są arterie życia państwa. W „Projekcie Venus II” mają one konstytucyjny status dóbr publicznych o strategicznym znaczeniu. Oznacza to, że nie mogą być przedmiotem spekulacji. Zyski z ich eksploatacji są reinwestowane w ich rozwój i modernizację, a nie wyprowadzane do kieszeni zagranicznych akcjonariuszy. Niższe opłaty, lepsza jakość.

2. PRAWO WYBORU W SŁUŻBIE ZDROWIA
Wasze zdrowie nie jest produktem. W nowej gospodarce macie konstytucyjne prawo wyboru metody leczenia i lekarza w ramach systemu publicznego. Państwo ma obowiązek zapewniać wam dostęp do najnowszych, potwierdzonych terapii z całego świata. Inwestycja w zdrowie obywateli to najrozsądniejsza inwestycja ekonomiczna. Zdrowy obywatel jest twórczy, przedsiębiorczy i wolny.

3. SPÓŁDZIELCZOŚĆ I GOSPODARKA LOKALNA
„Projekt Venus II” stawia na zasadę pomocniczości także w gospodarce. Zachęca do tworzenia spółdzielni energetycznych, rolniczych, mieszkaniowych. Dlaczego? Bo gdy wspólnota lokalna wytwarza własną energię, żywność lub buduje własne mieszkania, zyski pozostają w tej wspólnocie. To buduje prawdziwe, odporne na kryzysy bogactwo, zakorzenione w regionie, a nie uzależnione od globalnych korporacji.

Podsumowując: Nowa Gospodarka to nie „wolny rynek” versus „socjal”.
To trzecia droga: gospodarka oparta na suwerenności, współpracy i realnej wartości. To model, w którym:

  • Infrastruktura służy nam, a nie my jej.

  • System zdrowia leczy, a nie generuje zyski.

  • Bogactwo jest budowane od dołu, przez lokalne wspólnoty.

A teraz pytanie do Was, bo to Wasza przyszłość jest tu rozgrywana:
Który z tych elementów – traktowanie infrastruktury jako dobra wspólnego, prawo wyboru w zdrowiu, czy wsparcie dla spółdzielczości – jest Waszym zdaniem najważniejszy dla odbudowy gospodarczej Polski?

Wasze głosy w komentarzach budują tę wizję. Dzielcie się przemyśleniami.

Tytuł postu: [PROJEKT VENUS II] Część 4. Nowy Wymiar Sprawiedliwości: Sędziowie z Mandatu Narodu

W poprzednich częściach rozmawialiśmy o fundamentach władzy, ekonomii i gospodarki. Dziś dotykamy filaru, który strzeże tych wszystkich zdobyczy – wymiaru sprawiedliwości. Jego misją jest ochrona wolności i praw każdego obywatela. Aby mógł ją wypełniać, musi budzić zaufanie, a nie wątpliwości.

„Projekt Venus II” proponuje rewolucyjną zmianę, która łączy niezawisłość sędziów z ich odpowiedzialnością przed tym, komu służą – przed Suwerenem.

Oto trzy filary nowego wymiaru sprawiedliwości:

1. POWSZECHNE WYBORY SĘDZIÓW I INSTANCJI – LEGITYMACJA WPROST OD OBYWATELI
Sędziowie, którzy orzekają w sprawach bezpośrednio wpływających na nasze życie – w sądach rejonowych i okręgowych – będą wybierani w powszechnych, jawnych i bezpośrednich wyborach przez obywateli swojego okręgu. To Twoi sąsiedzi, Twoja lokalna wspólnota, zdecydują, komu powierzają funkcję sędziego. Daje to sędziemu najsilniejszą możliwą legitymację – nie pochodzi od polityków, ale od społeczeństwa. Jest niezawisły w orzekaniu, ale odpowiedzialny przed tymi, którzy go wybrali.

2. KRAJOWA KONGRAGACJA SĘDZIÓW – GŁOS MERYTOKRACJI
Aby zapewnić najwyższe kompetencje na szczeblu centralnym, powołana zostanie Krajowa Kongregacja Sędziów. Będzie się składać z sędziów wybranych przez środowisko z każdego województwa. To gremium będzie rekomendowało Zgromadzeniu Narodowemu kandydatów na sędziów Sądu Najwyższego i Sądu Konstytucyjnego. Dzięki temu na najwyższych stanowiskach znajdą się osoby o niezrównanym autorytecie i doświadczeniu, wskazane przez swoich kolegów.

3. ODPOWIEDZIALNOŚĆ – RÓWNOŚĆ WOBIEC PRAWA
Sędzia, jako przedstawiciel Narodu, podlega odpowiedzialności karnej na równi z wszystkimi obywatelami. Nie ma immunitetu, który stawiałby go ponad prawem. W przypadku rażącego naruszenia obowiązków, obywatele okręgu mogą zainicjować referendum odwoławcze. Wymiar sprawiedliwości musi być czysty, a jedyną nietykalnością sędziego jest nietykalność jego niezawisłego wyroku, opartego na Konstytucji i ustawach.

Podsumowując: Nowy wymiar sprawiedliwości to system oparty na zaufaniu i odpowiedzialności.

  • Legitymizacja „z dołu”: Sędziowie pierwszej instancji wybrani przez obywateli.

  • Gwarancja jakości „z góry”: Sędziowie najwyższych sądów powoływani z rekomendacji ekspertów.

  • Przejrzystość i równość: Każdy sędzia wie, że służy Suwerenowi i podlega tym samym prawom.

Pytanie do Was:
Czy model, w którym sędziów wybierają obywatele, a najwyższe stanowiska obsadzane są z rekomendacji środowiska, jest Waszym zdaniem w stanie przywrócić zaufanie do sądów?

Czekamy na Wasze przemyślenia w komentarzach. To od naszej wspólnej debaty zaczyna się odbudowa zaufania.


Sędziowie w sprawowaniu swojego urzędu są niezawiśli i podlegają tylko Konstytucji oraz ustawom.”
– Projekt Venus II, Tytuł 7, Art. 1

 

dalszy ciąg nastąpi.

Islandia wzorem udziału społeczeństwa w zarządzaniu państwem

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna

Jan Sposób

Islandii wykorzystanie internetu do konsultacji społecznych ma formę prawną i jest realizowane jako zadanie rządowe. Islandzki rząd od lat wykorzystuje platformy internetowe do zbierania opinii i propozycji obywateli w celu uwzględnienia ich w procesie podejmowania decyzji.

Praktyka wygląda tak, że rząd Islandii uruchamia platformy internetowe, na których obywatele mogą zgłaszać swoje propozycje, komentować projekty ustaw czy inne inicjatywy legislacyjne. Obywatele mają możliwość wyrażania swoich opinii, przedstawiania pomysłów oraz uczestniczenia w dyskusjach na temat różnych kwestii publicznych.

Rząd islandzki bierze pod uwagę zgłoszone propozycje i opinie obywateli podczas procesu podejmowania decyzji politycznych. W ten sposób aktywność obywatelska jest uwzględniana w procesie legislacyjnym, co zwiększa zaangażowanie społeczne i umożliwia obywatelom bezpośredni wpływ na kształtowanie polityki publicznej.

W rezultacie Islandia jest przykładem kraju, w którym wykorzystanie internetu do konsultacji społecznych ma silną podstawę prawną i jest integralną częścią procesu podejmowania decyzji rządowych, umożliwiając obywatelom aktywny udział w życiu publicznym. Przepisy regulujące internetowe konsultacje społeczne wynikają z różnych aktów prawnych, w tym z ustaw uchwalonych przez parlament oraz z praktyk opartych na konstytucji. Islandzka konstytucja zawiera zapisy dotyczące demokracji i partycypacji obywatelskiej, które stanowią podstawę prawną dla takich inicjatyw.

W 2010 roku Islandia wprowadziła "Konstytucję Internetową", czyli proces rewizji konstytucji, w którym obywatele mieli możliwość bezpośredniego uczestnictwa poprzez internet. Ten proces był pionierskim przykładem wykorzystania nowych technologii do zaangażowania społecznego w procesie konstytucyjnym.

W odniesieniu do prawa krajowego, Islandia reguluje kwestie konsultacji społecznych poprzez ustawy dotyczące partycypacji obywatelskiej, dostępu do informacji publicznej, jak również poprzez regulacje dotyczące udziału społeczeństwa w procesie legislacyjnym.

W porównaniu do polskiego prawa, Islandia wykazuje większe zaangażowanie w wykorzystanie internetu do participacji obywatelskiej w procesie legislacyjnym.

Islandii, do przeprowadzania konsultacji społecznych wykorzystywane są specjalne platformy internetowe, które umożliwiają obywatelom udział w procesach decyzyjnych. Przykładem takiej platformy jest "Your Priorities(isl. "Þitt íslenska"), która pozwala obywatelom zgłaszanie pomysłów, dyskusję nad nimi oraz głosowanie. Platforma ta służyła między innymi do zbierania opinii w ramach procesu rewizji konstytucji w 2010 roku.

Co do administracji takich platform, odpowiedzialność za ich utrzymanie oraz zarządzanie należy najczęściej do organów rządowych, takich jak ministerstwa lub agendy odpowiedzialne za partycypację obywatelską i sprawy społeczne. Administracja platformy może obejmować moderację dyskusji, zbieranie opinii oraz analizę zebranych danych.

W przypadku dochodzenia do końcowych rozwiązań, decyzje podejmowane są na podstawie wyników konsultacji, w tym wyników głosowań, opinii i dyskusji. Ostateczne rezultaty konsultacji mogą być wykorzystane do formułowania polityki publicznej, projektów ustaw lub decyzji administracyjnych.

Przykładem udanego wykorzystania platformy internetowej do konsultacji społecznych jest wspomniana wcześniej "Konstytucja Internetowa" z 2010 roku, która zaowocowała nową wersją konstytucji Islandii, uwzględniającą opinie i sugestie obywateli zgromadzone poprzez platformę internetową.

Islandia wzorem udziału społeczeństwa w zarządzaniu państwem

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna

Jan Sposób

Islandii wykorzystanie internetu do konsultacji społecznych ma formę prawną i jest realizowane jako zadanie rządowe. Islandzki rząd od lat wykorzystuje platformy internetowe do zbierania opinii i propozycji obywateli w celu uwzględnienia ich w procesie podejmowania decyzji.

Praktyka wygląda tak, że rząd Islandii uruchamia platformy internetowe, na których obywatele mogą zgłaszać swoje propozycje, komentować projekty ustaw czy inne inicjatywy legislacyjne. Obywatele mają możliwość wyrażania swoich opinii, przedstawiania pomysłów oraz uczestniczenia w dyskusjach na temat różnych kwestii publicznych.

Rząd islandzki bierze pod uwagę zgłoszone propozycje i opinie obywateli podczas procesu podejmowania decyzji politycznych. W ten sposób aktywność obywatelska jest uwzględniana w procesie legislacyjnym, co zwiększa zaangażowanie społeczne i umożliwia obywatelom bezpośredni wpływ na kształtowanie polityki publicznej.

W rezultacie Islandia jest przykładem kraju, w którym wykorzystanie internetu do konsultacji społecznych ma silną podstawę prawną i jest integralną częścią procesu podejmowania decyzji rządowych, umożliwiając obywatelom aktywny udział w życiu publicznym. Przepisy regulujące internetowe konsultacje społeczne wynikają z różnych aktów prawnych, w tym z ustaw uchwalonych przez parlament oraz z praktyk opartych na konstytucji. Islandzka konstytucja zawiera zapisy dotyczące demokracji i partycypacji obywatelskiej, które stanowią podstawę prawną dla takich inicjatyw.

W 2010 roku Islandia wprowadziła "Konstytucję Internetową", czyli proces rewizji konstytucji, w którym obywatele mieli możliwość bezpośredniego uczestnictwa poprzez internet. Ten proces był pionierskim przykładem wykorzystania nowych technologii do zaangażowania społecznego w procesie konstytucyjnym.

W odniesieniu do prawa krajowego, Islandia reguluje kwestie konsultacji społecznych poprzez ustawy dotyczące partycypacji obywatelskiej, dostępu do informacji publicznej, jak również poprzez regulacje dotyczące udziału społeczeństwa w procesie legislacyjnym.

W porównaniu do polskiego prawa, Islandia wykazuje większe zaangażowanie w wykorzystanie internetu do participacji obywatelskiej w procesie legislacyjnym.

Islandii, do przeprowadzania konsultacji społecznych wykorzystywane są specjalne platformy internetowe, które umożliwiają obywatelom udział w procesach decyzyjnych. Przykładem takiej platformy jest "Your Priorities(isl. "Þitt íslenska"), która pozwala obywatelom zgłaszanie pomysłów, dyskusję nad nimi oraz głosowanie. Platforma ta służyła między innymi do zbierania opinii w ramach procesu rewizji konstytucji w 2010 roku.

Co do administracji takich platform, odpowiedzialność za ich utrzymanie oraz zarządzanie należy najczęściej do organów rządowych, takich jak ministerstwa lub agendy odpowiedzialne za partycypację obywatelską i sprawy społeczne. Administracja platformy może obejmować moderację dyskusji, zbieranie opinii oraz analizę zebranych danych.

W przypadku dochodzenia do końcowych rozwiązań, decyzje podejmowane są na podstawie wyników konsultacji, w tym wyników głosowań, opinii i dyskusji. Ostateczne rezultaty konsultacji mogą być wykorzystane do formułowania polityki publicznej, projektów ustaw lub decyzji administracyjnych.

Przykładem udanego wykorzystania platformy internetowej do konsultacji społecznych jest wspomniana wcześniej "Konstytucja Internetowa" z 2010 roku, która zaowocowała nową wersją konstytucji Islandii, uwzględniającą opinie i sugestie obywateli zgromadzone poprzez platformę internetową.

Rozwiązanie problemu władzy demokracji bezpośredniej

Ocena użytkowników: 5 / 5

Gwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywna

Adam Kramarczyk

Pozwolę sobie zacząć od podstaw od których należy zacząć dalsze rozważania.
PODMIOT WŁADZY.
Kwestia podmiotu władzy jest pierwszoplanowym problemem politycznym, przed którym stoi społeczeństwo. Walka polityczna, w wyniku, której jeden z kandydatów uzyskuje przewagę procentową nad pozostałymi kandydatami, wyłania dyktatorski podmiot władzy, choć odziany w szaty demokracji. Albowiem cała reszta wyborców rządzonych będzie przez podmiot władzy, którego nie wybrali, lecz który został im narzucony. To właśnie jest dyktatura. Taka walka polityczna może prowadzić do zwycięstwa podmiotu władzy reprezentującego jedynie mniejszość. Następuje to zawsze w wypadku, gdy głosy wyborców rozkładają się wśród grupy kandydatów, w których jeden otrzymuje większą liczbę głosów niż każdy z pozostałych. Gdyby podsumować głosy uzyskane przez tych, którzy odpadli, dałoby to przeważającą większość. Mimo to zwycięża zdobywca mniejszości głosów, i w dodatku taki sukces uważa się za praworządny i demokratyczny, choć w rzeczywistości wyłania się tu dyktatura ubrana w szaty demokracji! Taka jest prawda o panujących dziś w świecie systemach politycznych zwanych demokratycznymi. Są one jawnym zafałszowaniem demokracji, są systemami dyktatorskimi.

Co piszą i mówią w zagranicznych redakcjach 1.

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna

[ tłumaczenia zagranicznych wydań informacyjnych]

Andrzej Filus

#1

Rząd Izraela „wysyła armię na wojnę na wielu frontach bez strategii” – mówi lider opozycji

 Izraelski opozycjonista, Yair Lapid, ostrzegł, że rząd Izraela „wysyła armię na wojnę na wielu frontach bez strategii, bez wystarczających zasobów i ze zbyt małą liczbą żołnierzy” – donoszą lokalne media, donosi Anadolu.

„Szef sztabu przedstawił rządowi całą serię gróźb, z których większość nie może zostać ujawniona przed kamerami, ale sedno sprawy jest takie: rząd wysyła armię na wojnę na wielu frontach bez strategii, bez wystarczających zasobów i ze zbyt małą liczbą żołnierzy” – powiedział Lapid na konferencji prasowej.

„Tym razem rząd nie będzie mógł powiedzieć: »Nie wiedziałem«” – argumentował, donosił w czwartek Times of Israel.

„To jest szef sztabu, którego mianowali i nie będą mogli go upolitycznić ani zrzucać na niego winy” – powiedział Lapid, zaznaczając, że premier Izraela, Benjamin Netanjahu, również nie będzie mógł zaprzeczyć swojej osobistej odpowiedzialności.

Izrael może zmierzać w kierunku kolejnego poważnego kryzysu bezpieczeństwa – zauważył. Jego słowa padły po tym, jak szef sztabu izraelskiej armii, Eyal Zamir, na środowym posiedzeniu gabinetu podniósł „10 czerwonych flag, zanim Siły Obronne Izraela (IDF) się rozpadną”.

Lapid wezwał rząd do „powstrzymania tchórzostwa” i wezwał do natychmiastowego zaprzestania „wszelkiego finansowania ultraortodoksyjnych uchylających się od poboru, wysłania żandarmerii wojskowej za dezerterami i bez wahania rozpoczęcia poboru ultraortodoksów”.

Wrogość w regionie nasiliła się od czasu rozpoczęcia przez USA i Izrael wspólnej ofensywy na Iran 28 lutego, w której zginęło ponad 1340 osób, w tym ówczesny Najwyższy Przywódca Iranu, Ali Chamenei.

Teheran odpowiedział falą ataków dronów i rakiet wymierzonych w Izrael, Jordanię, Irak i kraje Zatoki Perskiej, w których stacjonują amerykańskie siły zbrojne, powodując ofiary w ludziach i szkody w infrastrukturze, a jednocześnie zakłócając globalne rynki i lotnictwo.

Szef sztabu Izraela ostrzega armię przed wewnętrznym rozpadem w obliczu wojny na wielu frontach

Szef sztabu Izraela, Ejal Zamir, ostrzegł, że armia zbliża się do „wewnętrznego rozpadu” w obliczu narastającej presji wynikającej z toczącej się wojny na wielu frontach, w tym z Iranem i Hezbollahem.

Przemawiając na posiedzeniu Gabinetu Bezpieczeństwa, Zamir powiedział, że armia stoi w obliczu pogłębiających się kryzysów wewnętrznych, szczególnie związanych z poważnymi niedoborami kadrowymi.

Według izraelskiej gazety „Jedijj Achronot”, Zamir ostrzegł, że siły rezerwowe „nie wytrzymają”, krytykując rząd za brak zajęcia się kwestiami strukturalnymi, takimi jak opis ultraortodoksyjnych Żydów (haredi), zmiany w ustawie o rezerwie i wydłużenie obowiązkowej służby wojskowej.

„Wspominam 10 czerwonych flag” – miał powiedzieć Zamir, podkreślając powagę sytuacji.

Zauważył, że armia działa obecnie na wielu aktywnych frontach, w tym w Strefie Gazy, Libanie, Syrii i na Zachodnim Brzegu, a zapotrzebowanie na wojska stale rośnie.

Zamir ostrzegł również, że nasilenie przemocy na Zachodnim Brzegu zmusiło izraelskie siły okupacyjne do rozmieszczenia tam dodatkowych jednostek, co dodatkowo obciążyło i tak już przeciążony personel.

Podkreślił, że rząd nie uchwalił jeszcze kluczowych przepisów niezbędnych do złagodzenia kryzysu, co dodatkowo zwiększa obciążenie istniejących sił.

W surowej ocenie Zamir ostrzegł, że armia może wkrótce nie być w stanie wypełniać swoich misji nawet w normalnych warunkach, dodając, że utrzymywanie się obecnych nacisków może doprowadzić do poważnego spadku gotowości bojowej Izraela.

Bennett: Izrael nie wygrywa na żadnym froncie, ostrzega armię przed rosnącą presją

Były premier Izraela Naftali Bennett oskarżył rząd o przedkładanie względów politycznych nad bezpieczeństwo narodowe, w obliczu rosnących obaw o rosnącą presję na armię.

Jego komentarze pojawiły się po tym, jak szef sztabu Izraela, Ejal Zamir, ostrzegł gabinet, że armia może stanąć w obliczu rozpadu z powodu dużego obciążenia operacyjnego i pogłębiającego się niedoboru kadr.

W wywiadzie dla Channel 12 Bennett powiedział: „Jest tu klasa polityczna, która uniemożliwia izraelskiej armii zwycięstwo”. Dodał, że obecne kierownictwo „nie wie, jak wygrywać gdziekolwiek – ani w Strefie Gazy, ani w Libanie, ani w Iranie”.

Bennett powiedział, że armii brakuje około 20 000 żołnierzy. Zauważył, że około 100 000 ultraortodoksyjnych Żydów w wieku produkcyjnym jest obecnie zdolnych do służby, argumentując, że zrekrutowanie nawet jednej piątej z nich rozwiązałoby problem. Stwierdził jednak, że rząd stawia politykę ponad wszystko, co doprowadziło do obecnej sytuacji.

Dodał: „Stworzyliśmy tu państwo Haredi”, odnosząc się do rosnącego wpływu społeczności ultraortodoksyjnej. Bennett wezwał do podjęcia pilnych działań w celu rozwiązania tego problemu, w tym do integracji Żydów Haredi z wojskiem, rynkiem pracy i systemem edukacji, a także do powiązania świadczeń rządowych z pracą i służbą.

„Ktokolwiek nie pracuje, nie powinien otrzymywać szekla i ktokolwiek nie służy, nie powinien otrzymywać szekla” – powiedział.

Middle East Monitor

 

# 2

 Izraelska policja aresztowała w sobotę 18 osób w Tel Awiwie i Hajfie podczas protestów przeciwko wojnie z Iranem, donoszą media.

Gazeta „Jedi’ot Achronot” poinformowała, że ​​13 osób zostało zatrzymanych podczas demonstracji na placu Habima w centrum Tel Awiwu.

Policja poinformowała, że ​​protestujący zakłócili porządek publiczny i nie zastosowali się do poleceń funkcjonariuszy.

Gazeta poinformowała, że ​​podczas wiecu doszło do starć między demonstrantami a policją, w wyniku których aresztowano kilka osób określonych przez policję jako „uczestników zamieszek”.

Pięć kolejnych osób zostało aresztowanych podczas odrębnego protestu z udziałem 100 demonstrantów na skrzyżowaniu Horev w północnej Hajfie, dodała gazeta.

Policja poinformowała, że ​​aresztowania zostały dokonane z powodu tego, co określiła jako zakłócanie porządku publicznego.

Stany Zjednoczone i Izrael przeprowadzają naloty na Iran od 28 lutego, zabijając do tej pory ponad 1340 osób, w tym ówczesnego Najwyższego Przywódcę ajatollaha Alego Chameneiego.

Iran odpowiedział atakami dronów i rakiet wymierzonymi w Izrael, a także w Jordanię, Irak i kraje Zatoki Perskiej, w których stacjonują amerykańskie siły zbrojne. Spowodowało to ofiary śmiertelne i szkody w infrastrukturze, a jednocześnie zakłóciło globalne rynki i ruch pasażerski, szczególnie lotniczy.

MEM Middle East Monitor

 

# 3

 Irańskie drony unieruchomiły radary na lotnisku w Kuwejcie

Międzynarodowy Port Lotniczy w Kuwejcie był celem zmasowanego ataku irańskich dronów, który spowodował znaczne zakłócenia w funkcjonowaniu kluczowego węzła komunikacyjnego regionu. Według lokalnych mediów i służb ratunkowych, kilku dronom kamikaze udało się przebić przez obronę powietrzną lotniska i przeprowadzić ukierunkowane ataki na infrastrukturę techniczną. System radarowy kontroli ruchu lotniczego uległ krytycznemu uszkodzeniu, uderzając najmocniej w lotnisko. W wyniku ataku lotnisko zostało zmuszone do całkowitego zawieszenia wszystkich lotów cywilnych, co doprowadziło do poważnego załamania transportu w Zatoce Perskiej. Dziesiątki samolotów zostało przekierowanych na lotniska zapasowe w sąsiednich krajach, a tysiące pasażerów utknęło w terminalach oczekując na wyjaśnienia.

Świadkowie incydentu zgłosili serię głośnych eksplozji w okolicy wież kontroli lotów i instalacji radarowych. Naoczni świadkowie zarejestrowali również przelot nisko latających dronów, które według wstępnych ocen ekspertów są nowoczesnymi irańskimi konstrukcjami zdolnymi do efektywnego manewrowania na niskich wysokościach. Zakłócenie systemu radarowego jest niezwykle niebezpiecznym incydentem, ponieważ bez kompleksowego monitoringu przestrzeni powietrznej wznowienie bezpiecznych lotów jest technicznie niemożliwe. Służby techniczne lotniska rozpoczęły już ocenę szkód, ale przywrócenie tak skomplikowanego sprzętu może zająć dużo czasu. Iran nie skomentował jeszcze oficjalnie incydentu, ale analitycy łączą atak z ogólną strategią Teheranu, polegającą na destabilizacji szlaków logistycznych krajów wspierających zachodnią koalicję.

Avia-pro

 

#4 

Irańskie pociski zniszczyły amerykański samolot z radarem strategicznym w bazie lotniczej w Arabii Saudyjskiej.

Zmasowany atak rakietowy Iranu na amerykańskie obiekty wojskowe spowodował nieodwracalne straty dla amerykańskich samolotów rozpoznawczych. Według blogerów OSINT i analityków wojskowych, samolot wczesnego ostrzegania i kontroli E-3G Sentry został całkowicie zniszczony podczas ataku na bazę lotniczą Prince Sultan w Arabii Saudyjskiej. Nagrania z miejsca zdarzenia opublikowane w internecie pokazują szczątki kadłuba, jednoznacznie rozpoznawalne jako jeden z najdroższych i najnowocześniejszych samolotów w arsenale Pentagonu. Incydent ten potwierdza niezwykle wysoką celność irańskich pocisków, zdolnych do atakowania nie tylko celów obszarowych, ale także konkretnych, drogich urządzeń zaparkowanych na otwartej przestrzeni.

Eksperci, którzy zbadali dowody fotograficzne, zauważają, że atak był precyzyjny i wymierzony w najbardziej wrażliwą i cenną część samolotu. Sądząc po rodzaju uszkodzeń, pocisk balistyczny trafił w tylną część kadłuba, gdzie znajduje się słynna obrotowa kopuła radaru. W tym sektorze znajdują się unikalne anteny systemu radarowego AN/APY-2, które są „oczami” amerykańskiego dowództwa w regionie. Zniszczenie takiego sprzętu skutecznie redukuje wielomilionowy samolot do sterty bezużytecznego metalu, ponieważ naprawa wrażliwych instrumentów w terenie jest niemożliwa, a produkcja nowych komponentów zajmuje dużo czasu. Utrata systemu Sentry poważnie oślepia armię USA, pozbawiając ją możliwości koordynowania operacji powietrznych i śledzenia wystrzeliwania pocisków rakietowych z odległych miejsc.

Avia-pro

 

# 5

Irańskie drony unieruchomiły radary na lotnisku w Kuwejcie

Międzynarodowy Port Lotniczy w Kuwejcie był celem zmasowanego ataku irańskich dronów, który spowodował znaczne zakłócenia w funkcjonowaniu kluczowego węzła komunikacyjnego regionu. Według lokalnych mediów i służb ratunkowych, kilku dronom kamikaze udało się przebić przez obronę powietrzną lotniska i przeprowadzić ukierunkowane ataki na infrastrukturę techniczną. System radarowy kontroli ruchu lotniczego uległ krytycznemu uszkodzeniu, uderzając najmocniej w lotnisko. W wyniku ataku lotnisko zostało zmuszone do całkowitego zawieszenia wszystkich lotów cywilnych, co doprowadziło do poważnego załamania transportu w Zatoce Perskiej. Dziesiątki samolotów zostało przekierowanych na lotniska zapasowe w sąsiednich krajach, a tysiące pasażerów utknęło w terminalach oczekując na wyjaśnienia.

Świadkowie incydentu zgłosili serię głośnych eksplozji w okolicy wież kontroli lotów i instalacji radarowych. Naoczni świadkowie zarejestrowali również przelot nisko latających dronów, które według wstępnych ocen ekspertów są nowoczesnymi irańskimi konstrukcjami zdolnymi do efektywnego manewrowania na niskich wysokościach. Zakłócenie systemu radarowego jest niezwykle niebezpiecznym incydentem, ponieważ bez kompleksowego monitoringu przestrzeni powietrznej wznowienie bezpiecznych lotów jest technicznie niemożliwe. Służby techniczne lotniska rozpoczęły już ocenę szkód, ale przywrócenie tak skomplikowanego sprzętu może zająć dużo czasu. Iran nie skomentował jeszcze oficjalnie incydentu, ale analitycy łączą atak z ogólną strategią Teheranu, polegającą na destabilizacji szlaków logistycznych krajów wspierających zachodnią koalicję.

Avia-pro

#6

Światowy rynek oleju napędowego odnotował rekordowy wzrost cen w związku z kryzysem na Bliskim Wschodzie.

Światowy rynek energii jest nadal wstrząsany przedłużającym się konfliktem na Bliskim Wschodzie, który doprowadził do bezprecedensowego wzrostu cen oleju napędowego w większości krajów. Według najnowszych danych analitycznych, kraje Azji i Afryki ucierpiały najbardziej, gdzie zależność od importu energii i zakłócenia w łańcuchach dostaw w regionie Zatoki Perskiej spowodowały prawdziwy szok cenowy. Filipiny przodują pod względem wzrostu cen oleju napędowego, gdzie ceny wzrosły o katastrofalne 81,6%. Sytuacja jest równie krytyczna w Nigerii i Malezji, gdzie ceny wzrosły odpowiednio o 78,3% i 57,9%. Eksperci zauważają, że ta dynamika zagraża dostępności transportu i bezpieczeństwu żywnościowemu w tych krajach, zmuszając rządy do pilnego rozważenia wydatków budżetowych.

Gospodarki zachodnie również nie uniknęły negatywnych skutków konfliktu, pomimo własnych rezerw i prób dywersyfikacji dostaw. W Stanach Zjednoczonych cena oleju napędowego wzrosła o 41,2%, co już wpłynęło na stawki frachtowe i ceny dla konsumentów. Sytuacja w Europie jest niewiele lepsza: wiodąca gospodarka regionu, Niemcy, odnotowały wzrost cen o 30,9%. Analitycy podkreślają, że taka presja na sektor przemysłowy nieuchronnie doprowadzi do przyspieszenia inflacji i spadku siły nabywczej w tych krajach. W obliczu płonących tankowców w Cieśninie Ormuz i niepewności co do przyszłych dostaw, światowe giełdy papierów wartościowych charakteryzują się wyjątkowo dużą zmiennością, przygotowując się na nowe rekordowe maksima.

Opr. AF Poray

 

#7

Niedobór paliwa w Indiach wywołuje długie kolejki i bójki


Pogarszający się na całym świecie niedobór paliwa, spowodowany izraelsko-amerykańskimi atakami militarnymi na Iran i zamknięciem przez niego Zatoki Perskiej, powoduje gigantyczne kolejki na nielicznych otwartych stacjach benzynowych; i bójki na tych stacjach.

Sytuacja na całym świecie tylko się pogarsza. Niedobory paliwa dotykają bardzo wiele krajów w Azji i od 1 kwietnia będą miały katastrofalny charakter. To data, w której ostatnie tankowce z ropą dowożą swoje ostatnie ładunki do krajów azjatyckich. Stamtąd przerwy w dostawach rozprzestrzeniają się, jak szczegółowo opisano we wcześniejszym artykule.

W mediach społecznościowych pojawiają się również filmy pokazujące bójki na stacjach benzynowych, ale ostrzegam, że niektóre z tych filmów mogą być BŁĘDNIE interpretowane przez osoby je publikujące, sugerując, że pochodzą one z dzisiejszych niedoborów. Niektórzy publikują filmy z walk na pięści, które NIE są związane z obecną sytuacją, ale twierdzą, że są.

Sytuacja paliwowa będzie się jeszcze bardziej pogarszać. Myślę, że mogę śmiało powiedzieć, że obecna sytuacja to najgorszy przypadek okaleczenia globalnej populacji w moim życiu.

Hal Turner

Nasze fora

Forum organizacyjne KOREUS
www.forum.koreus.pl
Forum związane z propagowaniem  ideii demokracji bezpośredniej
www.dblublin.fora.pl
Forum inicjujące idee współpracy sieciowej, platformy komunikacji poziomej między różnymi organizacjami
www.forum.zmieniaj.pl

 

Q

Prosimy o wsparcie finansowe na nasze działania.

Opracowujemy wiele różnych aspektów reform ustrojowych, działamy szeroko i w różnych sektorach państwowości.Potrzebni nam eksperci, staramy się organizować lokalne, regionalne imprezy edukacyjno, konsultacyjne, staramy się krzewić świadomość i potrzebę zmian. Organizujemy się w strukturach płaskich, bez liderów, "wiedzących lepiej", potencjalnych przewodników stada w wilczej skórze. Działamy w koncepcji działań współpracy i kooperacji, opierając nasze opracowania na współnym opracowywaniu wynikowych ustaleń przez powszechne uzgodnienia. Walczymy o lepszą Polskę, lepszy Świat. Nie wszytsko da się zrobić działaniami społecznymi i wolontariatem. Jakość kosztuje, a na byle jakość nie możemy sobie pozwolić. Dlatego jeśli i Ty chciałbyś dołożyć małą cegiełkę do lepszego jutra, wesprzyj nas swoimi działaniami lub jakąkolwiek darowizną. Zapewniamy, że nie będą to pieniądze wyrzucone w błoto. Każda złotówka przeznaczona będzie na cele aktywnych działań w kierunku przygotowania i wdrożenia opracowywanych przez nasze zespoły Reform Ustrojowych

  Konfederacja na Rzecz Reform Ustrojowych
ul. Leszczyńskiego 23, 20-068 Lublin

Nest Bank S.A. ul. Wołoska 24 02-675 Warszawa NRB
(IBAN)                           PL 92 1870 1045 2083 1072 1245 0001
Dla wpłat krajowych nr:      92 1870 1045 2083 1072 1245 0001
BIC/SWIFT: NESBPLPW

UWAGA! Ten serwis używa cookies i podobnych technologii.

Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to.

Zrozumiałem

Newsletter

Dołącz do naszego biuletynu i otrzymaj bieżące informacje o naszych działaniach

Wyślij

Kontakt

email : biuro[at]koreus.pl
Przedstawiciel : Andrzej Jędrzejewski - tel. 513 989 601
siedziba: 20-068 Lublin, ul. Leszczyńskiego 23