Czy odliczanie do końca Izraela naprawdę się rozpoczęło?
Czy odliczanie do końca Izraela naprawdę się rozpoczęło? I ile czasu to potrwa? Oto odpowiedź najwybitniejszego izraelskiego myśliciela…I dlaczego rozmowy o wysiedleniu mieszkańców Gazy powróciły tak gwałtownie?
Londyn – Wojna na wyniszczenie, którą armia izraelska toczy dziś w Libanie i wznawiając w Strefie Gazy, nie jest oznaką siły, lecz raczej oznaką frustracji, ucisku i rozpaczy, próbą ukrycia stanu klęski i porażki na wszystkich poziomach, na wszystkich frontach i polach – politycznych, militarnych, gospodarczych i moralnych.
Odliczanie do upadku Państwa Izrael już się rozpoczęło i nie wiemy, ile czasu to zajmie, gdzie będzie punkt końcowy ani jak to się stanie, ale wiemy, że niezłomność sił libańskich, palestyńskich, jemeńskich i irańskich oraz osiągnięcia na polu konfrontacji militarnej potwierdzają ten fakt.
Wielu tak zwanych „mędrców” świata arabskiego – i mówimy to z żalem – którzy entuzjastycznie popierają kapitulację, propagandowo przedstawianą jako pokój abrahamowy pod płaszczykiem realizm
u, i którzy sprzeciwiają się, a nawet gwałtownie konfrontują się z każdym, kto odrzuca kapitulację, oskarżając o zdradę tych, którzy zdecydowanie popierają opcję oporu jako najkrótszą i najmniej kosztowną drogę do przywrócenia godności Arabów i Islamu, zawsze i nadal patrzą na Izrael, jego przywódców, pisarzy, media i generałów jako na wzór do naśladowania.
Dlatego nie będziemy się z nimi kłócić, ponieważ to strata czasu. Zamiast tego zwracamy ich uwagę na szokującą opinię światowej sławy izraelskiego myśliciela i historyka, Yuvala Noaha Harariego, który przyznał przed kamerą w podcaście New York Times, że Hamas odniósł oszałamiające zwycięstwo militarne nad armią izraelską w „powodzi Al-Aksa” 7 października 2023 roku i że Netanjahu jest najgorszym wrogiem żydowskiego nacjonalizmu.
Ten atak był nie tylko naruszeniem bezpieczeństwa, ale raczej historycznym momentem upokorzenia dla Izraela i jego armii z rąk Hamasu. Co więcej… niebezpiecznie Izrael utracił coś niezwykle ważnego, a mianowicie swoją propagandę moralną i polityczną, a w konsekwencji stracił poparcie świata” – dodał. „Urok władzy, którym zachłysnęło się Państwo Izrael, może doprowadzić do zniszczenia dwóch tysięcy lat żydowskiej historii”.
Dzisiaj izraelski minister obrony, Israel Katz, chwalił się zabójstwem mudżahedina Muhammada Awdy, nowego dowódcy Brygad Kassam, twierdząc, że dowodził on aparatem wywiadowczym „Madżd” i był jednym z głównych architektów ataku „Potop Al-Aksa”. Była to desperacka próba ukrycia tej wielkiej i druzgocącej historycznej klęski poniesionej przez państwo okupacyjne, której powagę podkreślał wspomniany izraelski myśliciel. Być może powrót do wojny na wyniszczenie i polityki wysiedlania ludności Strefy Gazy poprzez zamykanie przejść granicznych i wstrzymywanie pomocy humanitarnej jest dowodem bankructwa i powrotu do starych taktyk oraz krwawego dziedzictwa zabicia ponad 75 000 cywilów, z których połowę stanowiły dzieci.
Ostrzegaliśmy tutaj przed syjonistyczną zdradą i podpisaniem porozumienia o zawieszeniu broni, które doprowadziło do uwolnienia wszystkich pozostałych izraelskich więźniów, w odpowiedzi na naciski arabskich mediatorów, w oparciu o amerykańskie gwarancje i zwodnicze obietnice. Teraz seria zamachów, wojna na wyniszczenie i głód powracają z impetem, po tym, jak ruch oporu został pozbawiony swojej najsilniejszej karty przetargowej, czyli „więźniów”, zgodnie z powiedzeniem: „Brzeg jest dla was wolny, więc składajcie jaja i ćwierkajcie”.
Zabójstwa, pomimo negatywnych skutków, zwłaszcza psychologicznych i moralnych, nie osłabiły Hezbollahu, ale wręcz przeciwnie – zwiększyły jego siłę i odporność, wzmocniły jego szeregi i przyspieszyły jego powrót dzięki nowym dronom i pociskom oraz młodemu dowództwu wojskowemu, które wstrząsnęło ziemią pod stopami izraelskiej armii, izraelskich osiedli i głównych miast. Ten cudowny model zostanie dosłownie przeniesiony do Strefy Gazy, w taki czy inny sposób. Ktokolwiek przeprowadzi atak „Potop Al-Aksa” z niespotykaną dotąd precyzją i wykopie 500 kilometrów podziemnych tuneli, nie będzie miał żadnych przeszkód na drodze do ponownego stawienia silnego oporu.
Długo zwlekałem z odczytaniem najnowszego oświadczenia dowództwa wojskowego Hezbollahu, które potwierdziło, że niedawne walki z siłami okupacyjnymi toczyły się twarzą w twarz, z bliska, i że Hezbollah zadał im ogromne straty w ludziach, co stało się groźbą rozszerzenia wojny i zbombardowania stolicy, Bejrutu, a zwłaszcza jego lotniska, zanim Izrael wycofał się z obawy i przerażenia przed konsekwencjami.
Wszystkie cele agresji Izraela na Iran – a mianowicie wplątanie Ameryki i wciągnięcie jej prezydenta, Trumpa, niczym owcy z szeroko otwartymi oczami, w celu zapewnienia bezpieczeństwa egzystencjalnego państwa okupacyjnego – poniosły sromotną i upokarzającą klęskę. Najważniejszym z tych celów miało być obalenie irańskiego reżimu. Wszystkie groźby amerykańskiego prezydenta, by zetrzeć Iran z mapy, nie spełniły się; wręcz przeciwnie, przyniosły odwrotny skutek, wzmacniając Iran i wymuszając uznanie jego suwerenności nad Cieśniną Ormuz.
Jedność frontów oporu powraca silniejsza niż na początku agresji, a wrogów ruchu oporu w Libanie dręczy teraz strach i przerażenie. Nie ulega wątpliwości, że to Katz, izraelski minister wojny, powinien spakować walizki i natychmiast opuścić Palestynę. Mieszkańcy Gazy pozostaną na czystej ziemi Strefy Gazy i nie opuszczą jej, chyba że po to, by powrócić do swoich miast i wiosek, z których zostali wysiedleni: Jaffy, Ramli, Lod, Safedu, Hajfy, Aszkelonu, Aszdodu i Ber-Szeby. Widzimy, że to będzie wieczny powrót, i to już niedługo. Czas pokaże.
Abdul Bari Atwan
Źródło: Theinteldrop