Katastrofalna pomyłka Trumpa w Iranie i odmowa zaakceptowania nieuchronności porażki popychają nas w kierunku globalnego kryzysu i mogą spowodować cierpienie oraz ubóstwo milionom ludzi.

Najnowsze bagno Ameryki na Bliskim Wschodzie przypomina jej stare bagna.

Opiera się, podobnie jak wojny w Afganistanie i Iraku, na rażącym błędnym rozumieniu naszych przeciwników, katastrofalnym braku zrozumienia granic imperialnej potęgi i braku wyraźnej strategii.

Zwiększa zyski przemysłu wojennego, marnując miliardy publicznych funduszy, alienując naszych sojuszników i podważając globalną potęgę i prestiż Stanów Zjednoczonych.

Umierające imperia, rządzone przez skorumpowanych i niekompetentnych polityków, są zaślepione militaryzmem i pychą. Nie potrafią zrozumieć otaczającego je świata. Wpadają w ślepe zaułki, prowadzące do samozniszczenia – tak jak Stany Zjednoczone w Iraku, Afganistanie, a wcześniej w Wietnamie – gdzie militarna awanturniczość przyspiesza samookaleczenia.

Wojna z Iranem to kolejny rozdział gwałtownego i ostatecznie fatalnego upadku Ameryki.

Dziesięciopunktowa propozycja Teheranu dotycząca tymczasowego zawieszenia broni – wynegocjowana przez pakistańskich mediatorów i przedstawiona Stanom Zjednoczonym 40 dni po rozpoczęciu wojny z Iranem – jest równoznaczna z warunkami kapitulacji. Żąda zakończenia ataków USA i Izraela, w tym w Libanie. Wzywa do usunięcia amerykańskich baz wojskowych i instalacji militarnych z regionu.

Umacnia swoją kontrolę nad Cieśniną Ormuz. Odmawia zaniechania prac wzbogacania uranu. Wzywa do zniesienia sankcji i wycofania antyirańskich rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ i Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej. Wymaga również uwolnienia zamrożonych aktywów – szacowanych na 100 miliardów dolarów – oraz reparacji za zniszczenia spowodowane nalotami bombowymi na Iran przez USA i Izraela.

Mówienie, że niewiele się wydarzyło podczas dwóch dni Trumpa w stolicy Chin, jak wielu ludzi zdaje się uważać, oznacza nie dostrzeganie lasu za drzewami.

Jak wyrafinowani są Chińczycy, jak delikatne są ich gesty, po dwóch tysiącleciach doświadczenia w sztuce rządzenia i dyplomacji. Potrafią powiedzieć wizytującemu dygnitarzowi wysokiej rangi, że relacje się zmieniły – a wraz z relacjami – porządek świata – jeszcze przed wylaniem lapsang souchong.

Donald Trump został potraktowany w pełni. Było to widoczne, gdy tylko w zeszły czwartek zszedł po schodach Air Force One, aby rozpocząć dwudniowy szczyt z Xi Jinpingiem. Chiński przywódca nie pojawił się na lotnisku, aby powitać amerykańskiego prezydenta: Xi pozostawił to dzieciom z flagami na kijach i swojemu wiceprezydentowi, mało znanemu Han Zhengowi.

Nic nie powiedziano, a wiele powiedziano: to dobrze znany element chińskiego repertuaru dyplomatycznego.

Kiedy Trump przybył do Wielkiej Hali Ludowej chwilę później, semiologia była jeszcze bardziej oczywista: Xi stał w oddali, nie robiąc żadnego ruchu, podczas gdy Trump kroczył ku niemu w swoim typowym pochyleniu, pochyleniu zmęczonych. Oto, warte uwagi, nagranie CBS News z tego wydarzenia.

Chiński sposób postępowania z protokołem, trzeba podziwiać.

Stwierdzenie, że niewiele się wydarzyło podczas dwóch dni Trumpa w stolicy Chin, jak wielu ludzi zdaje się uważać, oznaczałoby nie widzieć lasu za drzewami. Od przyjazdu Trumpa aż do ich pożegnalnego piątku chiński przywódca dawał Trumpsterowi do zrozumienia – bez przesady – że przywódca tego, co niektórzy wciąż uparcie nazywają „wolnym światem”, nie jest już przywódcą świata.

Poniedziałkowe popołudnie w Stanach Zjednoczonych przypominało dziwaczny epizod maniakalno-depresyjny, podczas którego prezydent ogłosił: „Stany Zjednoczone przerywają negocjacje z Iranem, pozwolą na negocjacje bombowe” na „Na prośbę… Stany Zjednoczone PRZEKŁADAJĄ ataki zaplanowane na jutro”.

Zaczęło się około godziny 13:00 czasu wschodniego USA, kiedy w mediach społecznościowych zaczęły huczeć wpisy:

PILNE: Stany Zjednoczone ogłaszają przerwanie negocjacji i teraz będą „kontynuować negocjacje jedynie za pomocą bomb”. Stany Zjednoczone odrzuciły najnowszą propozycję Iranu jako „niewystarczającą do zawarcia umowy”, według wysokiego rangą urzędnika USA.

Trump twierdzi, że Iran wie, „co wkrótce się wydarzy” i zażądał, aby Iran „krzyknął: »Poddaję się, poddaję się«, machając białą flagą” i podpisał „Dokumenty kapitulacji”. Iran odmówił i domaga się od Stanów Zjednoczonych wypłaty odszkodowań wojennych.

Wszystkie składy gabinetu wojennego zbierają się również we wtorek w Sali Sytuacyjnej, aby omówić nowe opcje militarne.

 Mossad:

„New York Post”, cytując starszego emerytowanego generała amerykańskiego: Stany Zjednoczone wkrótce wznowią walkę z Iranem z pełną siłą."

 Nie trzeba dodawać, że te strzępki informacji rozprzestrzeniły się po całym świecie w ciągu kilku sekund, rozpętując zamieszanie wśród wszystkich i wszędzie.
Ale w zaskakującym i nagłym zwrocie akcji, przypominającym maniakalno-depresyjny, niecałą godzinę później prezydent Donald Trump opublikował to:

Teheran twierdzi, że Stany Zjednoczone kontynuowały wymianę poglądów na temat proponowanych ram porozumienia poprzez mediację pakistańską, pomimo publicznego odrzucenia 14-punktowej propozycji Iranu.

Przemawiając na swojej cotygodniowej konferencji prasowej w poniedziałek, rzecznik Ministerstwa Spraw Zagranicznych, Esmaeil Baqaei, powiedział, że Waszyngton przekazał „zestaw zmienionych punktów i uwag” za pośrednictwem Pakistanu w zeszłym tygodniu, po tym jak Iran przedstawił swoją propozycję, a Stany Zjednoczone wyraziły swoje obawy.

„Po przedstawieniu 14-punktowego planu, strona amerykańska przedstawiła swoje uwagi. W zamian przedstawiliśmy również nasze uwagi” – powiedział Baqaei w odpowiedzi na pytanie zadane przez korespondenta IRNA.